دانشگاه بیرجند تنش‌های محیطی در علوم زراعی 2228-7604 7 1 2014 09 06 Uptake and transport of micronutrients (iron, copper, zinc and manganese) in different cultivars of bean (Phaseolus vulgaris L.) under iron- deficient and non-deficient conditions in soil جذب و انتقال عناصر کم مصرف (آهن، مس، روی و منگنز) در ارقام مختلف لوبیا تحت شرایط کمبود و عدم کمبود آهن در خاک 105 117 159 10.22077/escs.2014.159 FA سعید محمودی دانشجوی کارشناسی ارشد گروه علوم و مهندسی خاک، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی کرج، دانشگاه تهران غلامرضا ثواقبی استاد فقید گروه علوم و مهندسی خاک، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی کرج، دانشگاه تهران بابک متشرع زاده استادیار گروه علوم و مهندسی خاک، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی کرج، دانشگاه تهران Journal Article 2012 05 27 One of the most important problems of calcareous soils in arid and semi-arid areas is the reduction of iron and zinc uptake. There are different ways to resolve this deficiency in the soil which the most effective and economic way is to use efficient varieties. This study was conducted to evaluate the effect of iron deficiency on the concentration, uptake and relative transport of iron, zinc, copper and manganese in 12 commercial bean cultivars (red, white and wax) as a factorial experiment based on CRD with three replications under greenhouse conditions and in a calcareous soil with deficiency of uptakable iron (1.67 mg/kg). Iron was added at planting to the pots in two levels including without fertilizer (Fe0) and optimum usage (5mg/kg). Plants were harvested after six weeks at late vegatative growth period. The most tolerant and sensitive cultivars to iron deficiency were Dorsa (108.9%) and Derakhshan (76.14%), respectively. There was a significant and positive correlation in root and shoot in terms of the amount of iron uptake amongst studied cultivars under iron deficiency stress conditions. Results showed that Dorsa, Mahali Khomin, Daneshkade, Naz, and Goli cultivars had the greatest amount of uptake and translocation ratio of Fe, Zn, Cu and Mn. Increasing micronutrients uptake and translocation from root to shoot in different plant cultivars is one of the important aspects of enrichment programs aiming to improve the quality of products. <strong>یکی از مشکلات مهم خاک­های آهکی در مناطق خشک و نیمه‌خشک کاهش آهن و روی قابل‌جذب می‌باشد. راه­های مختلفی برای رفع کمبود در این خاک­ها وجود دارد که موثرترین و اقتصادی‌ترین روش، استفاده از ارقام  عنصرکارا می‌باشد. این تحقیق به منظور ارزیابی تأثیر کمبود آهن بر غلظت، جذب و انتقال نسبی آهن، روی، مس و منگنز در 12 رقم تجاری لوبیا (قرمز، سفید و چیتی)، به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی در سه تکرار در شرایط گلخانه و در یک خاک آهکی دارای کمبود آهن قابل‌جذب (1/67 میلی‌گرم در کیلوگرم) به مرحله اجرا درآمد. آهن در دو سطح (بدون مصرف کود </strong><strong><em>(</em></strong><strong>Fe0</strong><strong>) و مصرف بهینه در زمان کاشت (5 میلی‌گرم در کیلوگرم) به گلدان‌ها افزوده شد. پس از شش هفته در اواخر دوره رشد رویشی نسبت به برداشت گیاهان اقدام گردید. متحمل‌ترین و حساس‌ترین رقم به کمبود آهن به ترتیب ارقام درسا (108/9%) و درخشان (76/14%) بودند. بین مقدار جذب آهن در شرایط تنش کمبود آهن در بین ارقام مورد مطالعه در ریشه و اندام هوایی همبستگی مثبت و معنی‌داری وجود داشت. نتایج نشان داد که ارقام درسا، محلی خمین، دانشکده، ناز و گلی دارای بیشترین مقدار جذب و نسبت انتقال آهن، روی، مس و منگنز بودند.  بالاتر بودن جذب و انتقال از ریشه به اندام هوایی عناصر کم مصرف در ارقام مختلف گیاهی یکی از جنبه­ های مهم در برنامه­ غنی‌سازی زیستی با هدف بهبود کیفیت محصولات است.</strong> https://escs.birjand.ac.ir/article_159_140f6969d5213fd0ece03148e62e461e.pdf